Recente ontwikkeling 5 door Pascal

Mediahoppen als nieuw tijdverdrijf

Met de komst van ‘betaalbare’ computers en het internet is er een hele nieuwe wereld van communiceren geopend. Vooral de snelheid waarmee informatie onderling wordt uitgewisseld ligt vele malen hoger dan bij bijvoorbeeld tijdschriften of televisie. Alleen al de vooruitgang die de computer boekt op het gebied van informatieopslag en overdracht lijkt niet te stoppen.

Als we kijken naar de computer en naar het internet dan kunnen we daarin twee belangrijke zaken onderscheiden. Multimediaal en crossmediaal. De computer was in de eerste plaats multimediaal en met de komst van het internet werd dit later ook (in combinatie met andere media) crossmediaal. Mensen willen deze twee termen nog wel eens door elkaar heen gebruiken, maar er zit toch een duidelijk verschil tussen deze twee.

Multimediaal is het aanbieden van verschillende manieren van media (geluid, foto en video) op één platform. Dit kan een cd’tje zijn, maar ook een website, diskette of een USB stick. Bij multimediale boodschappen worden dus verschillende soorten bestandsformaten tot één boodschap verwerkt. Om maar een voorbeeld te noemen, een computergame zoals Super Mario. Er wordt een filmpje opgenomen in mpeg die Mario lopend afbeeld. Het stemmetje van Mario is opgenomen in mp3 formaat. Deze staan beide op één cd, worden tegelijkertijd afgespeeld en zorgen voor een multimediale boodschap.: namelijk Mario die zingend door het level heen loopt. Multimedia dus. De gebruiker wordt op meerdere manieren, tegelijkertijd, geïnformeerd.

En dat is ook meteen de link naar het crossmediaal gebeuren. Crossmediaal is ook de gebruiker informeren op verschillende manieren, alleen beperkt het zich niet tot één platform, maar vindt het informeren plaats over verschillende communicatiewegen (telefoon, internet, TV, radio, games en tijdschrift). De gebruiker wordt uitgedaagd om van het ene mediaplatform naar het andere te switchen om zo de volledige boodschap te verkrijgen. Ook hier kan de boodschap uit meerdere bestandsformaten bestaan. Sterker nog, het moet wel uit verschillende formaten bestaan, omdat een mobiele telefoon nu eenmaal andere manieren van communiceren heeft dan bijvoorbeeld een televisie.

Het leuke van crossmediaal is wel het multifunctionele karakter. Aan de hand van een voorbeeld kan ik misschien wel uitleggen wat dat precies inhoud. Een tijdje teug bracht Talpa, tegenwoordig weer tien genaamd, een programma uit onder de naam Sterrenbeurs. In dit programma kregen 150 BN-ers een bepaalde beursnotering. Door middel van stemmen kon je als deelnemer een BN-er laten stijgen of zakken op de ranglijst. Via je mobiel kreeg je de laatste beursnoteringen en aan de hand daarvan ging je op internet aandelen BN-ers in- of verkopen.

Naast de website en het mobiel gebeuren werd er ook wekelijks een tv programma uitgezonden. Je werd als deelnemer verwacht dat je regelmatig televisie keek, om zo op de hoogte te zijn van het wel en wee van de BN-ers. Daarnaast moest je online stemmen en gebruikte je ook je mobiel om niet achter de feiten aan te hobbelen. Uiteraard, want het blijft een Talpa prductie, flopte het programma en werd het televisiegedeelte al snel van de buis gehaald (want ook een standaard procedure wordt bij Talpa). Nu blijft alleen nog een internet site en een wap functie over.

Het grappig is dat beide manieren van communiceren steeds vaker met elkaar verbonden zijn. Hoewel het crossmediale gebeuren nog niet zo heel erg populair is, begint het wel een belangrijke plaats in te nemen. Mensen willen niet vast zitten aan één bepaalde medium. Vooral jongeren switchen vaak tussen het ene medium en het andere. Ze scannen, op zoek naar bruikbare informatie, en gebruiken het wanneer ze het nodig hebben. Door deze manier van informatieverwerking zijn ze veel sneller in staat om crossmediale boodschappen te verwerken. Het is dus een kwestie van tijd, voordat de manier van communiceren net zo ingeburgerd is als een frikadel speciaal.

Bron: www.wikipedia.org

Recente ontwikkeling 4 door Pascal

Gij zult niet stelen

Eén van de grote drijfveren achter het internet is het uitwisselen van informatie tussen gebruikers. Informatie die vaak door de aanbieder zelf gemaakt of verzameld is. Google, informatie gigant nummer één, probeert al jaren die informatie te kanaliseren en het geheel wat overzichtelijker te maken. En met de zoekmachine Google is dat aardig gelukt. Geen wonder dat ze nu proberen om andere bronnen aan te boren en zo hun imperium nog verder uit te breiden.

Toch is niet iedereen even blij met de expansiedrift van Google en dan in het bijzonder de schrijvers van het Author’s Guild uit de VS. Google is namelijk hard op weg om de grootste databank van digitale boeken op te zetten. Ze begonnen in 2005 al met hun Google Library en steeds meer universiteiten, scholen en bibliotheken sluiten zich aan bij het idee om boeken voor iedereen toegankelijk te maken. Fred Heath, bibliotheek directeur van de University of Texas ziet het als de ideale manier om de intellectuele inhoud van hun verzameling aan een veel groter publiek van studenten en scholieren aan te bieden. De mening van Heath wordt voornamelijk gedeeld door andere bibliotheek en archief directeuren.

Schrijvers en uitgevers zijn namelijk een totaal andere mening bedeeld. Zij willen niets liever dan dat Google stopt met het illegaal kopiëren van hun stukken en die van andere schrijvers. Suzan Cheever vergelijkt Google Library zelfs met een brutale inbraak in je huis. “You’ve been robbed. That’s how it feels when something of yours suddenly appears in cyberspace, whether it’s a chair or a book excerpt, a table or a newspaper column.” De voorzitter van het Author’s Guild vindt dat het recht van het publiceren van boeken alleen toebehoort aan de schrijver van het boek. Dat ze niet van half werk houden bij het Guild blijkt uit de rechtszaak die in 2006 werd aangespannen. Het hield de internetreus slechts kort tegen.

Google geeft als weerwoord dat ze slechts publieke boeken digitaliseren. Auteurs die niet willen dat hun boek in zijn geheel online komt, kunnen uiteraard bezwaar aantekenen. Van deze boeken worden slechts korte fragmenten getoond, waarna de lezer de rest kan lezen tegen betaling. Op deze manier lijkt Google de slag toch te gaan winnen en uiteindelijk is het gewoon een logische stap in de ontwikkeling van de media. Vroeger lazen we teksten vanaf papyrus, daarna kwam het perkament. Vervolgens haalde we onze informatie uit kranten en boeken en mocht de mens in de 20ste eeuw genieten van de eerste televisiebeelden. Internet is niet meer dan de volgende stap in informatievoorziening. Met of zonder het Author’s Guild.

Bron: http://www.interesting-people.org/archives/interesting-people/200512/msg00240.html
Bron: http://news.yahoo.com/s/nf/20070122/bs_nf/49512
Bron: http://blog.searchenginewatch.com/blog/050920-192319

Recente ontwikkeling 3 door Pascal

To Spam or not to Spam

Ongevraagd mensen lastig vallen is niet nieuw. Reclame drukwerk, streetmarketeers en telemarketeers zijn er al een tijdje en spam is gewoon de volgende in het rijtje. Toch lijkt de oorlog tegen spam nu echt losgebarsten. Met fikse geldboetes probeert bijvoorbeeld de Amerikaanse en Nederlandse overheid het spammen een halt toe te roepen.

Nodig is het zeker volgens Vincent Schönau, logger bij Opinieweblog. Volgens hem is het percentage spam wat nu bij de mailboxen aankomt slechts 20 %. Filters houden het grootste gedeelte tegen, maar de providers hebben het zwaar te verduren. Recentelijk hebben Chello en Demon hun mailvoorzieningen tijdelijk moeten stopzetten door zogenaamde spamstormen. En niet alleen in Nederland gaan we gebukt onder het toenemende aantal spam, ook in de VS, Nieuw Zeeland en Engeland liggen de mailproviders zwaar onder vuur.

Volgens Schönau zal het in de toekomst steeds moeilijker worden om legitieme mail op de plaats van bestemming te krijgen. De criminelen die verantwoordelijk zijn voor de grote hoeveelheden spam zitten niet stil en weten keer op keer met nieuwe trojans en virussen de aangescherpte beveiliging te omzeilen. Het lijkt erop dat we de strijd gaan verliezen om via het web te communiceren, maar is dat wel zo?

Is e-mail nou echt wel zo belangrijk als we denken? Is het geschreven woord niet allang achterhaald door mondelinge communicatie? Honderden jaren geleden was praten de enige vorm van communicatie en nu blijkt eens te meer dat het geschreven woord lang niet zo goed is als we denken. Naast het feit spam het e-mail verkeer bedreigt kleeft er nog één groot nadeel aan: het is onpersoonlijk. De ontvanger kan een zin anders opvatten dan de zender heeft bedoeld. En waarom zou je niet gewoon bellen via het internet? Snel, makkelijk en helemaal gratis met programma’s zoals Skype en Yahoo Phone.

VOIP, of Voice Over IP, is de nieuwe manier van communiceren via het internet. De kwaliteit is minstens zo goed als de conventionele telefoon en je betaalt geen extra gesprekskosten (mits je naar andere PC’s belt natuurlijk). Het grote nadeel is dus het beperkte bereik. De zender en ontvanger moeten beide hetzelfde programma geïnstalleerd hebben om te kunnen bellen. Toch lijkt die stap slecht een klein obstakel, want de software is vaak gratis te downloaden.

Dat VOIP (en dan in het bijzonder Skype) de toekomst zal beheren lijkt slechts een kwestie van tijd. Vorig jaar kocht het online veilinghuis Ebay, Skype op voor vier miljard dollar. Volgens CEO Whitman om het programma te integreren in hun verkoopsoftware, maar ook om de marktpositie te verbeteren. Eind 2006 zou Skype 57 miljoen geregistreerde gebruikers moeten tellen. Dat is nog altijd minder dan de miljarden hotmail accounts, maar daarvan zijn er een hoop niet meer in gebruik door de tonnen spam die er elke dag in worden gedropt.

Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Hoofdpagina
Bron: http://www.webwereld.nl/articles/37260/skhype.html
Bron: http://www.xs4all.nl/opinie/2007/01/02/spam-het-einde-is-nog-niet-in-zicht/

Take home tentamen opdracht 1, Pascal

Ik doe het lekker zelf!

Als je aan de gemiddelde aardbewoner vraagt wat hij of zij onder vrijheid verstaat dan zal het overgrote deel antwoorden: “vrijheid om te doen en laten wat ik wil”. Een zin die met de komst van internet een steeds ruimer begrip aan het worden is.

Het User Generated Content principe, oftwel de mogelijkheid om als gebruiker zelf content te plaatsen op het web via weblogs en sites neemt steeds absurdere vormen aan. Times magazine maakte een ruwe schatting van het aantal weblogs en kwam op slordige vijftig miljoen uit. De vraag is of het ook allemaal de moeite van het lezen en schrijven waard is.

Oud directeur van PCM denkt van wel. Michael Nederlof stopte pas geleden als directeur van PCM, om de draad weer op te pakken bij het nieuwste project van Talpa, Skoeps. Een site waarbij de bezoeker foto’s en berichten plaatst over het laatste (schokkende) nieuws dat de kijker zelf filmt of fotografeert op straat. “Doel is dat Skoeps altijd het eerste beeld heeft van nieuws”: waarmee Michael meteen een groot pluspunt van UGC aanhaalt. De snelheid van het aanbieden van nieuws ligt vele malen hoger dan bijvoorbeeld bij een krant of tijdschrift. Dat dit voor een krant wel erg zware concurrentie wordt is voor Michael niet aan de orde:”Nee, wij werken juist samen met de krant, want via ANP kunnen ze het beeld kopen.”

UGC kan dus gebruikt worden om snel nieuws te verspreiden. Door gebruik te maken van je lezer als razende reporter beschik je over duizenden correspondenten die 24 uur per dag op zoek zijn naar nieuws. Bij een website zoals Skoeps is dat zeker een pluspunt, maar dan kijken we wel naar een site die beheerd wordt door proffesionele journalisten en moderators. Wat als die controle wegvalt, is UGC dan nog wel zo betrouwbaar? ‘Citizen Journalism’ zoals Eduard de Wilde het noemt kan erg gevaarlijk zijn. Door de grote openbaarheid van het internet is het voor een persoon onmogelijk om zich te weren tegen negatieve berichten en weblogs op het internet. Zelfregulering is niet vanzelfsprekend en mensen gaan vaker over de grens van het toelaatbare.

Uiteindelijk zal de staat gaan ingrijpen, en het is nog maar de vraag of dat zo succesvol zal zijn. De Europese Commissie beraadslaagt zich nu al over het feit dat websites die online filmpjes aanbieden, zoals Youtube bijvoorbeeld, zich gaan houden aan televisie richtlijnen. De Engelse minister Woodward (verantwoordelijk voor media) vindt dit onzin. “Een rugbyteam met een website vol foto’s en beeld zou volgens de nieuwe wet een licentie moeten aanvragen en zich houden aan regels die normaal alleen voor professionele televisieprogramma’s gelden.”

Door onze nieuw verworven vrijheden lijkt de deur naar een wereld vol logs, amateurjournalisme en zelf verzonnen nieuwsfeitjes wijd open te staan. Of User Generated Content de messiah van vrije meningsuiting gaat worden, moet dus nog maar blijken. Dat deze nieuwe manier van communiceren nooit meer zal verdwijnen is wel één ding wat zeker is.

Bron: Nap, E. (5 oktober 2006), Wij moeten eerst nieuwsbeeld hebben, Adformatie, 40, p 007, geraadpleegd op18 januari 2007:http://rps.hva.nl:2116/archief/index.html

Bron: de Wilde, E.. (30 april 2006), Vroeger was alles makkelijker, Adformatie, 4, p 018, geraadpleegd op18 januari 2007: http://rps.hva.nl:2116/archief/index.html

Bron: Ranzato, D. (19 oktober 2006) Commisie wil intervideo regulieren, Personal Computer Magazine, geraadpleegd op 18 januari 2007: http://www.pcmweb.nl/artikel.jsp?id=1738268&WT.mc_id=rss

Take home tentamen opdracht 2, Pascal

je gooit je vuile was toch ook niet op straat?

Je kent het wel, die online spelletjes waar je gevraagd, en ongevraagd, op wordt gewezen in je toch al overvolle mailbox. Kussens gooien met Geer en Goor, Geef Beatrix een nieuw boeket en het Postcode Loterij Gouden Kofferspel zijn slecht een greep uit het grote assortiment aan ‘onschuldige’ spelletjes die circuleren op het net. “Speel mee en win”: is vaak de slogan, maar die had net zo goed kunnen zijn: “Speel mee en geef je emailadres aan tientallen andere marketingbureau’s en hun databanken”.

Esther Dyson (rvb-lid van de WPP groep) ziet het wel als de verantwoordelijkheid van de consument, maar vindt ook dat de bedrijven zelf hun verantwoordelijkheid moeten nemen. “”Het zou al een hoop schelen als er meer openheid van zaken was over wat er met persoonsgebonden data gebeurt. Wat mij betreft hoeft een overheid daar niet direct iets mee te maken te hebben. Je zou toezichthouders moeten hebben die nagaan wat bedrijven met die gegevens doen. Als die dingen duidelijk zijn, kun je een dergelijk bedrijf als consument in principe vertrouwen.”

Richtlijnen zijn er nauwelijks en het lijkt erop dat niet alleen grote bedrijven gebruik maken van de verdwijnende anonimiteit op het internet. Waar je vroeger nog erg huiverig was om je telefoonnummer te geven aan een vreemde, daar is het nu de normaalste zaak van de wereld op je e-mail, woonplaats en persoonlijke foto’s op een weblog te zetten die door, misschien wel, honderden bezoekers wordt gelezen. Bezoekers die niet alleen maar goede bedoelingen hebben met die informatie.

Zelfs Tim Berners Lee, de godfather van het internet, trekt aan de noodklok. “Als we zonder verdere kennis van het geheel, het internet laten evolueren op de manier waarop zichzelf nu ontwikkeld, dan staat ons nog een hoop te wachten. Ondemocratische zaken en heleboel misinformatie zullen zich meester van het internet maken”: aldus Berners Lee in een interview met de BBC.

Persoonlijke data doorgeven is natuurlijk niet verplicht. Sterker nog, op het internet is het nog steeds mogelijk om volstrekt anoniem te blijven. Als we het op die manier bekijken, dan valt er nog veel te veranderen in onze gedragsregels volgens hoofdredacteur Erik van heeswijk (onlijn.nl). “Misschien wordt het eens tijd om die hele anonimiteit af te schaffen en ons op internet niet langer achter de anonimiteit verschuilen. Internetfora worden bijna permanent ontregeld door een paar idioten die ermee wegkomen door anonimiteit. Ook de lol van nicknames is er wel weer van af. Laten we weer personen worden”.

En inderdaad, Erik slaat de spijker op zijn kop. Nog steeds kan je als een totale onbekende ronddwalen op het net. Even lekker geinen op een chatbox met een gefingeerd personage. Mensen die in hun MUD de koning te rijk zijn, maar werkeloos en als platzak door het echte leven moeten. Anonimiteit is nog steeds één van de pijlers waarop het succes van internet gebouwd is.

Bron: Adriaans, N. (22 februari 2001), Beschermheilige van de privacy op het internet, Adformatie, geraadpleegd op: 18 januari 2007, van: http://rps.hva.nl:2116/archief/index.html

Bron: onlijn.nl. (2004), Gaan we persoonlijk worden?. Geraadpleegd op: 18 januari 2007, van: http://www.onlijn.nl/editie/0302/editie.htm

Bron: nrc next. (18 januari 2007), Uitvinder web is bang voor de toekomst. Geraadpleegd op: 18 januari 2007, van:
http://weblogs.nrc.nl/weblog/klaver/2006/11/02/uitvinder-web-is-bang-voor-de-toekomst/

Take home tentamen, opdracht 3 & 4, Pascal

Originaliteit vs. zakelijkheid

Het internet begint nu langzamerhand een beetje vol te raken en het is bijna onmogelijk om nu nog een site op te zetten die: a) nog niet bestaat of b) niet bestaan heeft. Toch is dat niet altijd zo geweest. Begon je tien jaar geleden met een leuke site, dan was de kans groot dat deze uitgroeide tot een professionele site met een grote naamsbekendheid.

Een goed voorbeeld hiervan is Gamer.nl. Een site gemaakt voor en door gamers en uitgegroeid tot één van de meest bezochte sites in Nederland. Bewijs hiervan is de recente overname door Sanoma Men’s Magazine waarmee ze zichzelf een plaatsje veroverde tussen andere grote namen in medialand. De site oogt erg strak en is inhoudelijk erg professioneel, terwijl de makers achter de site geen ervaring hadden met dergelijke media.

Een website hoeft natuurlijk niet vernieuwend te zijn. Hij kan ook aanvullend zijn. Vooral tijdschriften en televisieprogramma’s gebruiken een website vaak als extra communicatiemiddel. Het Powerweb van tijdschrift Power Unlimited bijvoorbeeld. Inhoudelijk een stuk minder interessant dan het blad, maar wel vele malen interactiever. Qua uitstraling lang niet zo professioneel, maar het kan wel rekenen op een schare vaste bezoekers afkomstig van het tijdschrift.

En straks?

Mijn toekomst? Schrijven, veel schrijven. Met een grote glimlach op mijn gezicht. Deze les heeft me daarbij geholpen, in die zin dat ik wat beter ben gaan nadenken over de gevolgen die het internet heeft op de huidige media. Mijn menig over amateurs loggers is daarbij niet veranderd. Mensen die niet kunnen, of niet weten waarover ze, schrijven moeten gewoon een ouderwets dagboek bijhouden. Lekker op papier en lekker voor jezelf. Mocht je de behoefte hebben aan een mening, kopieer het dan en hang het op in je straat.

Recente ontwikkeling 2 Pascal Badenbroek

Schrijf op je weblog een bijdrage over recente ontwikkeling 2 (zie intranet)

Cut, copy and paste

De tijd van zwart-wit televisie ligt al ver achter ons. Waar we vroeger nog maar enkele zenders voorgeschoteld kregen hebben we nu de keuze uit honderden, zoniet duizenden, mediakanalen voor ons dagelijks portie informatie en vermaak. De tijdschriften branche lijkt de slag te verliezen met TV en internet, maar is dat wel zo?

Het internet heeft de deur open gezet naar een medium dat iedereen de mogelijheid geeft om ‘gratis’ informatie tot zicht te nemen op elk gewenst moment. En sinds kort kan de eindgebruiker met een simpele druk op de knop ook zelf content op het internet plaatsen. De eindgebruiker wordt de producent en zorgt hiermee voor ‘user generated content’. Een mooi Engels woord voor ‘inhoud gemaakt door de eindgebruiker’ en niet nieuw in de wereld van de tijdschriften.

Herinneren we ons de Donald Duck nog? De ingezonden brieven vooraan in het blad zijn ook allemaal ingestuurd door de lezer zelf. Misschien niet helemaal up-to-date maar daardoor niet minder gefabriceerd door de ‘user’. Een wat meer populairder ‘user generated content’ zijn de ingezonden brieven van de Metro en de Sp!ts. Zo baanbrekend is het internet dus niet. Beter goed gejat dan slecht gestolen lijkt eerder op zijn plaats bij de vraag of ‘user generated content’ de nieuwe trend zal worden.

Het grote voordeel aan het internet is wel de snelheid waarmee de eingebruiker zijn content kan uploaden en aanbieden aan anderen. Binnen enkele seconden is een filmpje via populaire sites zoals YouTube en Google Video te uploaden en te distributeren. Vooral voor jongeren blijkt het dé manier om hun visie of mening te laten gelden. Door de snelheid is het ook mogelijk om onderwerpen aan te snijden die anders nooit door een bureau- of beeldredactie heen komen in verband met censuur e.d..

Hiermee komen we ook meteen op het grootste nadeel van deze manier van communiceren en het aanbieden van media. Niet iedereen staat te springen op filmpjes met een wat gewelddadig of pornografisch karakter. ‘Dan moet je niet kijken’ repliek is natuurlijk overbodig, want het internet is tegenwoordig voor iedereen toegankelijk. Op deze mnanier kunnen mensen die wat gevoeliger zijn voor deze onderwerpen (kinderen, maar ook mensen met psyschische problemen) wel erg gemakkelijk aan dergelijk materiaal komen.

Uiteindelijk is de manier waarop internet gebruik maakt van ‘user generated content’ vele malen efficienter dan de manier waarop de tijdschriftenindustrie ermee werkt. Toch zal het internet qua inhoud nooit een bedreiging vormen voor een tijdschrift. Daar is de kwaliteit vaak te slecht voor en zit er teveel rotzooi tussen. Door de toenemende aantallen van aangeboden content wordt het straks alleen maar moeilijker om als eindgebruiker de juiste dingen eruit te filteren. En bij een tijdschrift weet je tenminste wat je koopt.

Formule van de weblog door Pascal

Formule eigen weblog

Mijn weblog zorgt voor een duidelijke mening., maar gelukkig niet alleen die van mij. Ik schrijf zakelijk, maar niet overdreven moeilijk. De wat minder goed voorbereidde bezoeker moet ook snappen waar het stuk over gaat.

Aan de andere kant moet het dan weer niet te kinderachtig zijn, want dan lijkt mijn weblog weer op die 50 miljoen andere logs die het world wide web rijk is. Het belangrijkste is dat de bezoeker zelf gaat nadenken over het onderwerp, maar dat wel duidelijk is waar mijn mening zich precies houdt.

Gelukkig hoeft ik alleen voor deze module een weblog bij te houden, want op nog zo’n gedrocht zit eigenlijk niemand te wachten.