Tot slot…

Als je eenmaal weer in de ‘schoolbanken’ zit en je doet wat je heel leuk vind, schrijven, is het verwerken daarvan in een weblog een leuke methode. Het is de toekomst dus essentieel om onze aandacht op deze ontwikkeling te richten (en die inhoud daarvan tijdens deze module). Op het moment schrijf ik voor papieren en aanbod gerichte uitgevers. Maar ik vind het sinds deze module leuk om gebruik te maken van een weblog, om mijn artikelen of andere teksten op een blog te plaatsen. Wat ik in de toekomst zeker zal voortzetten. Bedankt voor de introductie! Marleen

Meeneem tentamen III Take it, or leave it!

Wie niet online is, loopt achter. Elk denkbaar bedrijf is tegenwoordig online te vinden. Van tijdschriften zijn eveneens digitale versies beschikbaar. Dezelfde informatie als in het originele blad is vaak niet te vinden, maar een leuke toevoeging waarbij de website meerwaarde biedt is tegenwoordig geen overbodige luxe meer.

Naast deze ‘mixed communication instruments’, bestaat er ook vakinformatie die níet in de kiosk te vinden is, maar enkel online. Een goed voorbeeld hiervan is de website www.good2b.nl. Het is een Nederlandse lifestyle site die een dagelijks up-to-date geeft van nieuwsoverzicht over kunst, mode, uitgaan en design.

Over het algemeen hebben de meeste bladen die al jaren bestaan ondertussen een goede toevoegen in de vorm van een website. Ik kan vele voorbeelden noemen, mijn keus is uiteindelijk gegaan naar de website van Cosmopolitan. Zij komen met flink veel pijlers dat geen meerwaarde bijna onmogelijk is. Een greep uit de pijlers: home, love&lust beuty and fashion, youyouyou, weekend winnnen interactief,( froum, prikbord, weblogin neiuwsbrief)( shop deze maand cosmo shopping games. Newsmail, Forum Feeaturs: strijd tegen kanker, petitie, win, quiz etc. Ik ben van mening dat het belangrijk is een interessante website te maken, waarbij genoeg beschikbaar is. Maar waarnaast het toch interessant blijft het werkelijke blad in de kiosk te kopen. Maak de mensen op de site nieuwsgierig, is dat geen uitdaging?!

Bronnen:
www.good2b.nl
www.cosmopolitan.nl

Meeneem tentamen II ‘Ik hyve je wel….!’ :-S

Onze intiemste momenten, vrolijke foto’s, boosheden, soms zelfs vuile was. You name it en je vindt het online! In vele gevallen denk ik…. “moet dit?” Ach, ze beslissen zelf maar. Maar is de schrijver wel op de hoogte van de openbaarheid die zij maken. En eventueel de gevolgen daarvan? Zo hoorde ik laatst een verhaal over een jongen op zijn sollicitatie. Na zich keurig en netjes voorgedaan te hebben (succes!) kreeg hij een zeer verfrissende opmerking voor zijn kiezen. En wel: ‘zo, u heeft een druk en feestend bestaan in het weekend.’ Deze informatie werd door het bedrijf opgepikt van Hyves notabene.

Anderzijds heeft het Hyves netwerk voor mij persoonlijk grappige en bizarre gevolgen gehad. Zo vond ik via Hyves mijn halfbroer terug, waar ik al jaren geen contact mee had. Omdat ik hem niet makkelijk contact met hem kon krijgen typte ik na een ingeving zijn naam in… met succes! Gek genoeg bleek dat wij een aantal gemeenschappelijke kennissen hebben… Ook ben ik via Hyves met een artiest in contact gekomen waarmee ik vervolgens heb samen gewerkt. Hij zocht een fotograaf, ik ben fotograaf. Het resultaat is zeer geslaagd.

Ondanks deze leuke kant aan websites als Hyves, denk ik dat er vele minder leuke kanten aan kunnen zitten, mits je er bewust mee omgaat. Zo denk ik dat het verstandig is dat je altijd in gedachten houdt dat het openbaar is. Daarnaast zijn openbare berichtjes in Hyves natuurlijk niet zo persoonlijk. (Op de stommelingen na die vergeten dat iedereen het kan lezen). Dus stuur ik in dat geval liever een persoonlijk mailtje.
Hevige zorgen maak ik me niet. Het is toch ieders verantwoordelijkheid en keus wat hij/zij wil ‘blootgeven’, -in letterlijke zin of niet- online.

Als we onze gegevens zelf niet naar buiten strooien dan worden ze zonder ons weten wel opgeslagen. Waar we ook zoeken, Google of Yahoo, we worden goed in de gaten gehouden. Onze zoektermen worden opgeslagen, om programma’s te verbeteren zo zeggen zei. Om hoogstwaarschijnlijk hogere en commerciëlere redenen te verbloemen, het maakt ze niet zoveel uit. Lang leve de commercie… hhmmm…

Sir Tim Berners-Lee, een van de bedenkers van het world wide web maakt zich daarentegen ernstige zorgen over de explosieve groei van het internet. Hij denkt dat als het www zich zo (lees: niet gecontroleerd) blijft ontwikkelen, dat het einde zoek is. Wat betreft het internet in het algemeen ben ik het wel met hem eens. Met de grote toename aan User Generated Content zal de kwaliteit ervan niet toenemen. Om dit of erger te voorkomen is hij het project Web Science Research gestart, in samenwerking met een technologisch instituut in Amerika en een universiteit in Engeland. Wie weet wat daaruit voortkomt. Een genie als deze zal niet zomaar ergens mee op de proppen komen. Wat het ook moge zijn: internet met verantwoordelijkheid!

Funny fact: Ja ik vond mij halfbroer via hyves, dat is geen grapje! (het is een feit…)
http://www.nrc.nl/media/article584363.ece/Niets_blijft_geheim_op_internet
http://news.bbc.co.uk/2/hi/technology/6108578.stm
www.hyves.nl

Meeneem tentamen I User Generated Content is hot!

User Generated Content is hot!

Wie draagt er vandaag de dag niet bij aan User Generated Content (UGC)? Zelfs een Spaanse oma heeft het bloggen ontdekt sinds ze voor haar verjaardag een weblog kreeg en is daarmee in Spanje (en wie weet ver daarbuiten) enorm populair.

Maar wat is UGC dan? Het is een website-formule, waarbij de website hoofdzakelijk bestaat uit informatie die door de bezoeker is samengesteld. Hiermee doelen we op upgeloade amateur-videobeelden en andere content, zoals de bovengenoemde weblogs die momenteel als paddestoelen uit de grond schieten.

Journalist John Hoogerwaard beschrijft in zijn artikel De internetter blijft ook in 2007 ’persoon van het jaar’ over de ontwikkeling van user generated content en de aanhoudende populariteit ervan. Hij ontdekte dat de popsterrenfilmpjes het vooralsnog qua hits winnen van de echte artworks online. “Bebo, een vriendennetwerk dat vooral in de VS populair is, staat bovenaan. Ze hebben al 22 miljoen leden, maar het schijnt dat elke seconde vijf nieuwe leden aankloppen. Allemaal voor hun eigen stukje internet, waar ze veelal in eenzaamheid zullen wegkwijnen.”, aldus Hoogerwaard.

Door de grote sprongen die de techniek en dus het internet de laatste jaren heeft gemaakt, heeft menigeen introvert persoon mogelijk een manier gevonden zich via de UGC te uiten. Helaas uit men zich zoals in het dagelijks leven niet altijd even positief. Zij het introvert of extravert. Het gevaar van internet is de anonimiteit waarmee boodschappen kunnen worden gebracht. Om ‘cyber hate’ in te dammen is de organisatie Meldpunt Discriminatie Internet (MDI) in het leven geroepen. Dit meldpunt beoordeelt melding van discriminerende uitingen op internet en neemt verdere stappen waar nodig. Zo worden internetters tegenwoordig door de rechter gestraft als zij het boekje te buiten gaan.

Natuurlijk gaan nieuwe ontwikkelingen niet zonder nadelen. Ik denk dat het niet meer dan normaal is dat er dan dergelijke organisaties ontstaan die het allemaal in banen proberen te leiden. Het is jammer dat het moet, maar verbazen doet het me niet. Als de mogelijkheid er is, moeten websites een redacteur hebben. Discriminatie loopt de spuigaten uit. Op deze manier zou je kunnen spreken van ‘beter voorkomen dan genezen’.

Ik ben persoonlijk zeer te spreken over UGC als Wikipedia, die wij als studenten wel degelijk gebruiken. Deel alle informatie met zoveel mogelijk mensen, laten we elkaar wijzer en wijzer maken, maar check het als het UGC is, zoveel mogelijk voor het waarborgen van de kwaliteit.
In de Nederlandse mediawereld wordt hevig gediscussieerd over deze ontwikkelingen. Zo werd er naar aanleiding van de volgende stelling onlangs een onderzoek gehouden onder enkele media-experts. Deze stelling luidde:
“Uiteindelijk zullen maar 20 procent van de huidige 13 à 14 duizend journalisten in Nederland overblijven”, van Paul Molenaar (CEO van Ilse Media en COO Online en Media Innovatie bij uitgever Sanoma, moederbedrijf van Ilse).
Gelukkig reageerden de experts over het algemeen positief. Volgens het onderzoek is de overal reactie dat de redding van de werkgelegenheid het internet is. “Met de groei van het aantal tijdschriften en online titels zal het aantal journalisten alleen maar toenemen,” volgens expert Briel. Expert Mirck voegt daaraan toe: “Molenaar vergeet dat al die (ugc-)nieuwsblogs ook beheerd moeten worden. Dat gaat gebeuren door mensen met een journalistieke achtergrond. Natuurlijk gaan er banen verdwijnen door internet en UGC, maar minder dan Molenaar vermoedt.” Daar sluit ik mijn menig bij aan. Gelukkig dat mensen positief blijven als het werkveld aan verandering onderhevig is. Zonder deze positieve houding komen we nergens!

Funny fact: Bijna iedereen heeft vandaag de dag een weblog te hebben of een profiel op Hyves. Dat 99 procent hiervan weinig of niet bekeken wordt doet er minder toe.
Bronnen:
www.meldpunt.nl/
http://www.trouw.nl/degids/gidsartikelen/article586467.ece/De_internetter_blijft_ook_in_2007_persoon_van_het_jaar?backlink=true
http://www.denieuwereporter.nl/?p=707

V Tripelmedia

De Crossmedia week, De Cross Media Award en Multimediale samenleving. Dit zijn voorbeelden van termen met crossmedia en multimedia die we vandaag der dag vaker en vaker aan ons voorbij komen. Maar wat betekenen deze termen eigenlijk?

Crossmediaal houdt in dat verschillende media, zoals televisie en internet, samenwerken. Zij doen dit vaak onder dezelfde identiteit. De media versterken elkaar en zorgen voor een rijkere beleving. Een voorbeeld hiervan is Idols, waarvan naast het televisieprogramma een tijdschrift uitkwam en de ontwikkelingen op internet te volgen zijn.
Multimediaal betekent dat de gebruiker meer keuze heeft. Hiermee wordt bedoeld dat hetzelfde media-aanbod raadpleegbaar is via verschillende kanalen. Televisiekijken via telefoon en internet. Een voorbeeld hiervan is Uitzending gemist, waarbij televisieprogramma’s online (op)nieuw kunnen worden bekeken.
(http://www.vrt.be/vrt_master/over/overdevrt_toekomstvisie_mediaomgeving_mediaal/index.shtml)

De twee termen platformonafhankelijkheid en bestandsformaat zijn nauw verbonden met de mate van cross- en multimedialiteit. Bij een goede platformafhankelijkheid en de juiste, dus platformafhankelijke bestandsformaten worden cross- en multimedia bevorderd. De passieve mediagebruiker wordt actief. Bestandsformaat betekent hier een code om digitale teksten, illustraties of geluiden op te slaan en dat verbonden is aan een computerprogramma. Deze bestandsformaten zijn in de eerste instantie herkenbaar aan hun naam, voorbeelden zijn .doc en .jpg. Om allerlei verschillende bestanden te kunnen openen moeten we her en der de benodigde informatie downloaden. Informatie op internet is dus niet zo makkelijk te bereiken als we denken. Het is platformafhankelijk.

Crossmedia heeft een sterk multimediaal karakter, zonder multimedia geen crossmedia. Daarbij komt dat de gebruiker al belangrijker wordt. Het is hierbij van wezenlijk belang dat platformafhankelijke bestandsformaten in de toekomst zullen verdwijnen (ten nadele van de commerciële bedrijven) en de onafhankelijke zullen toenemen. Alle informatie voor iedereen online, met de mogelijkheid om interactief te kunnen werken met deze informatie.
Ode aan de platformonafhankelijkheid!
Funny fact: De Volkskrant melde onlangs dat het Uitzending Gemist vaker traag werkt of vast begint te lopen. De oorzaak hiervan is de immense populariteit van het online bekijken van televisieprogramma’s. In oktober werden er al 7 miljoen filmpjes opgevraagd, in november zelfs 9 miljoen. De Publieke Omroep is druk bezig met het versnellen van de technische ontwikkelingen.

Bronnen:
http://www.vrt.be/vrt_master/over/overdevrt_toekomstvisie_mediaomgeving_mediaal/index.shtml
http://www.erwinblom.nl/checklist-nieuwe-media/
http://www.htmlhelp.com/nl/design/accessibility/tips.html
http://nl.wikipedia.org/wiki/Bestandsformaat
http://www.cjsm.vlaanderen.be/e-cultuur/bouwstenen/e-cultuur_lexicon_definitief.pdf
De Volkskrant woensdag 13 december 2006

IV Alle boeken verzamelen!!!

De zoekmachine Google is niet meer weg te denk uit ons world wide web bestaan. ‘Even goochelen’ of ‘ik google het wel even’, zijn uitspraken die we dagelijks horen. Google is van plan tot het maximale uit te breiden sinds het zich heeft voorgenomen om alle informatie wereldwijd toegankelijk en bruikbaar te maken. Na het wereldnieuws (Google News), het Usenet archief (Discussions), online winkels (Froogle), afbeeldingen (Images),
video (Video), wetenschappelijke publicaties (Scholar) en e-mail (Gmail) is er nu Google Books, waarbij bezoekers kunnen zoeken in en naar boeken. Google Books bestaat uit 2 onderdelen: The Partner program en het Library Project.

The Partner Program                                                                                                                      Met de samenwerking tussen Google en uitgevers wordt ervoor gezorgd dat boeken, of delen ervan online komen te staan. Het is geheel aan de uitgever welke boeken zij daarvoor beschikking stellen. Google scant delen of complete boeken die vervolgens zijn raad te plegen via www.books.google.com of www.books.google.nl. Uiteindelijk ontvangt de uitgever een digitaal exemplaar.

The Library Project
Dit project maakt mogelijk dat sinds eind 2005 via Google Books gespeurd kan worden in de collecties van een vijftal grote Amerikaanse bibliotheken. Google sloot destijds een overeenkomst met de desbetreffende bibliotheken. In deze overeenkomst staat vastgesteld voor welke boeken de bibliotheek toestemming gaf tot digitaliseren.
Er wordt onderscheid gemaakt tussen twee categorieën boeken:
1. Boeken waarvan het auteursrecht nog niet verlopen is of waarvan de rechthebbenden niet willen dat het boek wordt getoond. (Enkele fragmenten ‘snippets’ worden getoond). 2. Boeken waarvan het auteursrecht verlopen is of waarop geen auteursrecht rust. (Hiervan is elke pagina leesbaar).

De problemen Het ontstaan van een ontwikkeling als deze gaat uiteraard niet zonder slag of stoot. Er is een hevige strijd ontstaan tussen Google en Association of American en The Authors Guild. De eerste is van mening dat Google het auteursrecht schendt. Ook vindt de Association het uit den boze dat Google gestart is met het scannen zonder toestemming aan auteurs te vragen. The Authors Guild vindt het niet kunnen dat via Google Books het nog bestaande auteursrecht van haar leden bevochten moet worden ook wat de snippets betreft. Een rechtszaak leidde tot een tijdelijke scan-stop.tot november 2005. Het principe van opt-out; bij bezwaar, moet je je melden.

Nederlandse uitgevers zijn ook tot Google Books aangesloten en werken mee, enthousiasme heeft de bovenhand. Toch heeft de directeur van de Koninklijke Bibliotheek, Wim van Drimmelen, een beetje bezwaar: ,,Ik vind het geweldig dat dit gebeurt. Het is prachtig dat er geld voor grootschalige digitalisering beschikbaar komt uit de private sector. Maar er is ook een keerzijde. De kleine taal- en cultuurgebieden, waaronder Nederland, zullen achterin de rij staan”, zo zegt hij in het NRC 12 november 2005.

Naar mijn mening is dit hele gebeuren een zeer revolutionaire ontwikkeling. Alle informatie wereldwijd toegankelijk en bruikbaar maken via Google, daar kan ik mij in vinden. Ik denk dat het zeer leerzaam is voor mensen, goed om kennis zo veel mogelijk te delen met anderen. En op een relatief zeer goedkope manier. Wel is belangrijk dat rekening wordt gehouden met de zaken van de betrokken uitgeverijen. Al zal het ‘digitale boeken tijdperk’ Volgens Daniel Greenstein van de California Digital Library vooral leiden tot een hogere naamsbekendheid van titels, met uiteindelijk meer verkoop.

Funny fact: de strijdbijl tussen Google en Yahoo is nog lang niet begraven. Enkele maanden na de start van Google Books, is ook Yahoo zich bezig gaan houden met het digitaliseren en beschikbaarstelling van online boeken. Met de met respectvollere opt-in-methode waarbij er niets met de boeken gebeurd tot de auteur het aangeeft.

bronnen:
http://www.robcoers.nl/index2.php?option=com_content&do_pdf=1&id=220
http://tweakers.net/nieuws/39210/Yahoo-gaat-meehelpen-aan-digitale-bibliotheek.html

Verbetervoorstel Marleen en Sylvia

Verbetervoorstel website

www.paradiso.nl

Wij, Sylvia en Marleen, hebben gekozen voor de website van Paradiso omdat het een site is waar veel aan verbeterd kan worden. Het is een zeer eenvoudige website die weinig informatie geeft aan de gebruiker. Het heeft een onoverzichtelijke structuur, met een onduidelijke navigatie die niet goed in de breedte én in de diepte werkt. Tevens heeft de navigatie een onlogische plaats in de website.

Inhoud
De website geeft weinig informatie over de evenementen die er plaatsvinden. Er is op de startpagina een agenda. Dit is de enige informatie die gegeven wordt. Meer dan een startpagina is er eigenlijk niet. Als je op een link klikt, dan verschijnt er een klein raampje in beeld met beperkte informatie, zoals bijvoorbeeld een mailinglist. Er worden weinig services aangeboden. Er zijn bijvoorbeeld geen links naar de websites van de bands die er optreden. Wel kun je naar een player luisteren, maar die valt eigenlijk niet op.

Vormgeving
De kleuren van de startpagina zijn fel. Oranje wordt afgewisseld met wit. Er zijn veel felle kleuren gebruikt waardoor niet opvalt wat belangrijke informatie is en wat bijzaak is. De foto’s die op de startpagina weergegeven worden zijn van slechte kwaliteit. Je ziet de pixels heel duidelijk en de foto’s zijn uit proportie getrokken.

III Zomaar ineens is hij er…

Waar hij vandaan komt weet je niet…
Het pakt een bestand uit je map ‘My Documents’ en verspreidt dat per e-mail via je adressenboek naar al je contactpersonen.
Het is een VIRUS!
En zo wordt de liefdesbrief aan je ex-vriendje over het net verspreid.
Of erger…
…gelezen door al je vrienden, bekenden, docenten, collega’s en misschien je nieuwe vlam…
Paniek in de tent dus!
Goh…
was een brief in sierlijke-met-de-hand-geschreven-letters en verstuurd met behulp van PTG post geen beter idee geweest?
Romantischer sowieso….
Niet dat het er wat je ex betreft nog toe doet,
het had je in ieder geval het schaamrood op de kaken bespaard…

Is de computer tegenwoordig nog veilig voor e-mails en ook spam (een vorm van junkmail)? Op de privé-computer maar ook op de werkvloer zijn zij ongewenste gasten. Is hier wat aan te doen? En wat zijn de alternatieven?

De electronic mail die sinds medio jaren 90 niet meer weg te denken. “Een fantastisch communicatiemiddel”, zo zullen velen de mening delen. Maar hoe fantastisch is het nog? Spam en virussen liggen op de loer en vallen aan. De schadelijke virussen nemen schijfruimte en computertijd in beslag en kunnen de computer schade aanrichten. Na de computer, is nu ook de mobiele telefoon slachtoffer. Zo wurmt een virus zich per sms in een mobieltje die vervolgens op hol slaat en allerlei dure nummers belt. Het gaat van kwaad tot erger/Het moet niet gekker worden.

Er zijn een aantal voordelen die de e-mail biedt in vergelijking met andere communicatiemiddelen.
· Snellere communicatie;
· Sneller tot een contract kunnen komen;
· Besparing van (verzend)kosten;
· Men hoeft niet meer in persoon bij de ander langs.

Ondanks de voordelen wordt er in het zakenleven wel degelijk in overweging genomen (60%) gebruik van e-mail te staken. Op de voorwaarde dat er een leuk alternatief zou zijn. Een mogelijke oplossing is: RSS. Dit staat voor Really Simle Syndication. Het is een toepassing van XML en wordt gebruikt om links naar informatie op je website beschikbaar te stellen aan anderen. Die “anderen” kunnen bezoekers van je site zijn, maar bijvoorbeeld ook andere websites kun je gebruik laten maken van deze links. Laat wel duidelijk zijn dat dit een alternatief is voor e-mail nieuwsbrieven en niet voor de reguliere e-mail. “E-mail is dood” gaat dan ook iets te ver is mijn mening. Deze mening, afkomstig van een meneer Chris Pirillo, is ook niet gek. En gaat ook over het fenomeen nieuwsbrief. Pirillo is uitgever van diverse e-mailnieuwsbrieven en verstuurt er zo’n 400.000 per week… het effect is niet meer wat het geweest is. Mensen associeren de brieven tegenwoordig met spam en abonnere\n zich niet meer op de brieven. Ook komen de nieuwsbrieven niet meer door de spamfilters heen (17-38% heeft onderzoek uitgewezen), ondanks het feit dat mensen deze brieven wensen of soms zelfs betalen.

RSS heeft voor- en nadelen. Zo is het ‘gesloten kanaal’ tussen de zender en ontvanger. De ontvanger heeft geen publiekelijk adres dus kan niet ‘gespamd worden’. De ontvanger heeft controle over welke kanalen hij wel en niet wil zien.
Nadelen van deze methode in vergelijking met e-mail zijn er ook. RSS staat nog in de kinderschoenen, dit is af te leiden van het feit dat de newsreaders nog niet geintegreerd zijn in de bekendste browseralshet RSS aangaat en daarmee niet ideaal.
Er gaan stemmen op… dat deze methode de e-mail niet zou kunnen vervangen. Zo zegt Sander van der Blonk in molblog: “De nagenoeg uniforme conclusie was dat RSS een prima aanvullend instrument is. Maar dat de intrinsieke eigenschappen van e-mail unieke voordelen bieden. Mits….marketeers er beter gebruik van gaan maken. Ik sluit mij hierbij aan.

Een leuke oplossing voor het bedrijfsleven misschien, maar misschien moeten we wat ons liefdes leven aangaat, toch maar weer aan de brief denken of misschien wel het telegram, de telex of misschien wel de telefax…?! Romantisch toch?!

Funny fact: is het een virus? Of is het een grapje? Weet jij het?

Bronnen: http://www.computable.nl/nieuws.jsp?id=318635
http://nl.wikipedia.org
http://www.emerce.nl/nieuws.jsp?id=55299
http://www.mijnhomepage.nl/rss/over-rss.php
http://www.molblog.nl/e-mail/1148
Scientific American Magazine

II Allemaal aan de User Generated Content

User generated hoe? We hebben het hier over een website-formule, inmiddels zeer populair, waarbij de website hoofdzakelijk bestaat uit informatie die door de bezoeker is samengesteld. Hiermee doelen we op upgeloade amateur-videobeelden en andere content, zoals weblogs die momenteel als paddestoelen uit de grond schieten. Voorbeelden van dergelijke sites zijn www.youtube.com, waarbij bezoekers hun zelfgemaakte filmpjes op de site kunnen zetten en www.wikipedia.com, waar de gebruikers zelf een encyclopedie samenstellen. De laatste wordt nog menigmaal onderschat.

En jaja, deze formule is een heuse trend. Zelfs de commerciële markt heeft het ontdekt! MTV is ermee begonnen en zelfs NUON heeft deze trend niet over het hoofd gezien. Op hun websites sporen zij de bezoeker aan iets interessants voor hun uitzending te verzinnen. Gewoon een filmpje of een commercial. Het zijn dus voornamelijk de websites die zich hiermee bezig houden en wellicht de televisie wereld in de nabije toekomst.

Tijdschriften zullen zich in de toekomst ook in dit content gaan verdiepen. Aanvankelijk dacht deze branche dat dergelijke websites grote concurrenten zouden zijn. Een reden om te denken dat dit niet het geval is, is dat UGC niet wordt beschouwd als primaire nieuwsbron.

Het begint er nu ook op te lijken dat beide partijen elkaar kunnen helpen. Het moet niet gekker worden met die multi-mondiale-media-mixen! Zo willen Yahoo en Google graag samenwerken met de tijdschriftenbranche. Het is in hun ogen een ontwikkeling die juist moet leiden tot meer aandacht voor de tijdschriften. Er kan meer traffic worden veroorzaakt door user generated content die wordt gekoppeld aan bestaande publicaties. Ook de Telegraaf Tijdschriften Groep is in de greep van dit fenomeen en een begint site met de content. Net als Sanoma Uitgevers die onlangs de muziekdienst Surf2Music.nl lanceerde.

Funny fact: De gebruikers van See Me TV (UK) krijgen geld voor het aantal hits dat ze genereren – wie weet zijn deze verdiensten een motief voor het succes van de software…? Hhmmm… misschien is dat toch iets te ver gezocht.

Bronnen:
http://www.molblog.nl/crossmedia/4017/fromfeed
www.molblog.nl/crossmedia/651
www.emerce.nl/nieuws.jsp?id=1720879
http://mobile.emerce.nl/feiten_en_cijfers/index.html
http://www.inct.nl/index.php?page=nieuwsartikel&id=64

I Kun jij door de bomen het bos nog zien?

Sir Tim Berners-Lee, een van de bedenkers van het world wide web maakt zich ernstige zorgen over de explosieve groei van het internet. Hij komt hiermee naar buiten, net op het moment dat Netcraft met veel vreugde de 100 miljoenste website in kaart heeft gebracht. Nefcraft is een bedrijf dat zich sinds 1995 met de ontwikkelingen omtrent het internet bezig houdt. Berners-Lee is echter van mening dat de grote hoeveelheden internetsites in de toekomst tot grote problemen zal leiden.Hij denkt dat het hedendaagse internet tot ondemocratische zaken zal leiden en bezoekers zullen vaker bij de verkeerde informatie terecht komen. Om deze problemen te beperken en voorkomen is hij het project Web Science Research gestart, in samenwerking met Technologisch Instituut Massachusetts in Amerika en de Universiteit van Southampton in Engeland. Gezamenlijk zullen zij de sociale gevolgen van het explosief gegroeide web onder de loep nemen. Er wordt verwacht dat dit een directe invloed zal hebben op de toekomstige ontwikkeling van het internet. En het project zal tot nieuwe en interessantere systemen leiden, aldus Berners-Lee.

Het onderwerp is aan de orde van de dag. Begin november in Athene kwam een delegatie van 1500 personen in Athene bij elkaar om te debatteren over de toekomst van het internet. De belangrijkste punten werden benadrukt door de openheid, diversiteit, toegang en veiligheid van het medium. Zo is er eveneens een lezerspanel van de BBC website ontstaan dat reageert op het de zin of onzin van regels en wetten voor het internet. Gail uit Seoul: “het onderwerp is zo ingewikkeld door de hoeveelheid problemen die het heeft. Het internet is vol met tegenstrijdigheden, veiligheid tegenover openheid en ga zo maar door. Een oplossing zal moeilijk worden. De internet gebruikers moeten zélf beslissen over de correctheid van de informatie die zij onder ogen krijgen, omdat er absoluut geen controle is over wat er online gaat.”

Of de onderzoeken en eventuele regels tot meer overzichtelijkheid op het world wide web zullen leiden is nog onbekend, maar wie weet zien wij straks door de bomen het bos weer…..

funny fact: van deze 100 miljoen sites, is ‘slechts’ 1% pornografisch

Bronnen:
www.parool.nl
www.news.bbc.co.uk
www.krux.nl