Opdracht 1 User Generated Content
Redacteuren in overvloed of juist tekort?
Volgens het begrip User Generated Content is iedereen zijn eigen journalist. Zodra iedereen eraan mee doet, ben ik journalist en degene die dit leest is journalist. Door het nieuwe begrip zal de wereld er dan een hele hoop nieuwe journalisten bij hebben. De vraag is alleen, wie is betrouwbaar en wie niet? En, wat er op internet zal verschijnen, van welke kwaliteit zal het zijn?
User generated content houdt volgens Wikipedia in: een inhoudelijke bijdrage van een niet-professionele gebruiker aan een online medium. Met andere woorden: iedereen op deze wereld die toegang heeft tot internet kan bepalen wat de rest van de wereld te lezen krijgt.
De KRO op de televisie gebruikt het al, Wikipedia, YouTube zijn aanwezig op internet. Er is zelf een boek uitgebracht dat alleen door consumenten. Sanoma Uitgevers heeft de website ExtraFris waarbij jongeren de content leveren. Waar de consument ook wilt, hij kan overal terecht. Straks zullen we tijdschriften en boeken lezen en televisie kijken dat gemaakt is door consumenten. Het punt is, willen wij wel lezen en weten wat andere mensen denken, vinden of doen? Wanneer iemand op internet zijn levensverhaal zet, krijgen duizenden mensen deze boodschap mee, zonder dat ze het misschien eigenlijk willen weten. En dat is het grote probleem van User Generated Content; we krijgen informatie binnen die we eigenlijk helemaal niet willen weten! Natuurlijk zijn er mensen die wel serieuze berichten plaatsen. Kijk maar naar Wikipedia, genoeg informatie te vinden die gebruikt kan worden. En dat is de keerzijde van User Generated Content. Het heeft zowel nuttige als nutteloze bedoelingen. Maar zelfs aan de nuttige artikelen of onderwerpen zit helaas een nadeel; wanneer weten we of iets betrouwbaar is of niet? Nieuws opzoeken is natuurlijk wel makkelijk op deze manier. Even snel op google zoeken of binnenkort kunnen we zelfs de televisie aanzetten. Mensen die er op tijd bij zijn, hebben al informatie verzameld. Maar ook hier is de vraag; betrouwbaar of niet?
User Generated Content is erg goed voor opinie maken. Men kan nu gemakkelijk zijn mening ergens over kwijt en discussiëren met anderen over een onderwerp. Hier komt de beruchte vraag niet opspelen of het betrouwbaar is; dat is niet noodzakelijk bij opinies. Op de televisie, op websites, in tijdschriften en in boeken wordt het al gebruikt. Overal kunnen mensen meedenken over de inhoud. En dat is toch wel een beetje eng. De hele wereld beïnvloed straks mijn mening en wie weet hoeveel onzin in naar binnen krijg. Vandaar dat ik het wel een goed idee zal vinden wanneer redacteuren toezicht houden op de content die zal verschijnen. Natuurlijk persoonlijke blogs mogen het van mij zonder redacteur doen maar een website als Wikipedia niet. Veel mensen gebruiken die website om kennis op te doen of om te gebruiken voor werkstukken. Het zal wat zijn, dat je zo meteen allemaal verslagen ingeleverd krijgt die van geen kant kloppen. En dan met z’n alle Wikipedia de schuld geven zeker.
Bronnen:
http://www.marketingfacts.nl/berichten/20070110_ugc_bij_de_kro/
Opdracht 2 Openbaarheid
Anoniem, wat is dat?!
Anoniem zijn we tegenwoordig nergens meer. In winkels staan er camera’s op ons gericht en onze gegevens worden overal verspreid. Als 12-jarige heb je tegenwoordig al overal je sofi-nummer nodig, zelfs als je naar school wilt. Dus waarom zou je op internet nog wel anoniem zijn? En waarom zullen we ons wel druk maken wanneer alles wat wij doen op het internet wordt geregistreerd, maar niet om de rest? Dat elk zoekresultaat wordt geregistreerd is uiteindelijk alleen maar voor ons eigen bestwil. Stel:Een terrorist zoekt allerlei gegevens op over het WTC in Amerika. Hij komt op deze manier aan informatie die hij nodig heeft om aanslagen voor te bereiden en het wordt niet geregistreerd. Wat zal de wereld dan roepen? Dan zal toch iedereen in opstand komen en eisen dat gegevens moeten worden geregistreerd?
Hyves zorgt ook voor miljoenen open deuren. Iedereen kan informatie over elkaar opzoeken via hyves. Maar, dat is je eigen keuze. Ik heb ook een hyves, maar no way dat daar iets echt persoonlijks te vinden is. Foto’s, vrienden en wat hobby’s, maar meer ook niet. Eigenlijk zou de mogelijkheid er niets eens mogen zijn om allerlei privé-gegevens op het internet te plaatsen. Wat schieten we er uiteindelijk mee op?
Maar anonimiteit is nog lang niet overal verdwenen. Mensen met blogs of bijvoorbeeld op de website van GeenStijl verschijnen onder een schuilnaam. Vaak gaat het hier om stukken die verkeerd kunnen vallen bij de rest van de lezers, vandaar een schuilnaam zodat niemand weet dat jij degene bent die uitlatingen doet. Leo Enthoven, chef journalistieke opleidingen bij Wegener: “Mensen dienen open en eerlijk voor hun meningen uit te komen, ook al zijn die meningen controversieel, ook al schurken die meningen aan tegen datgene dat wettelijk nog net is toegestaan.”
Ook dit heeft weer een keerzijde. Levensgevaar is ook een reden voor journalisten om op internet anoniem te publiceren. De Amerikaanse Marika Olsen, medewerker van CNN en Time, die in Oezbekistan een weblog onderhield met alleen de initialen M.O. als hint naar haar identiteit. Wie de stukjes wilde lezen, moest eerst per e-mail bij Mariska Olsen een wachtwoord aanvragen. In dit geval is anonimiteit juist weer goed.
Indien het internet ongecontroleerd blijft groeien, dreigen er grote gevaren. Dat zegt Tim Berners-Lee, de Britse vader van het internet. Hij is bezorgd dat het medium gebruikt dreigt te worden om desinformatie en ondemocratische krachten te verspreiden. Daarom moet er volgens hem een echte webwetenschap opgezet worden, waarbij het internet in al zijn aspecten bestudeerd wordt.
Ik ben het zeker wel met hem eens. Er moet een onderzoek komen naar het groeien van het internet en de mogelijkheden daarvan. Anonimiteit kan positief van aard zijn, maar ook negatief. Dat de mensen weten welke zoekresultaten ik invoer, Prima! Als ik weet dat daar zorgvuldig mee om wordt gegaan en misverstanden kunnen oplossen mogen ze het van mij weten.
Bronnen:
http://managing21.skynetblogs.be/post/3839835/tim-bernerslee-wil-webwetenschap
http://www.nieuwsbank.nl/inp/2004/02/07/Z035.htm
Opdracht 3 Multimediaal uitgeven
“Ik wil er ook bijhoren..”
Websites, websites en nog eens websites. Iedereen heeft er tegenwoordig eentje. Of je nou een winkel bent, een bedrijf, een goed doel of juist voor jezelf, met een website hoor je erbij. De een gebruikt het om zijn bedrijf of tijdschrift te versterken, de ander om zijn dagboek erop te zetten. En, eigenlijk wordt je van beide niet echt beter. Spelletjes, de volgende maand, prijsvragen meer vind je niet op een gemiddelde website van een tijdschrift. Adformatie online is hierop een uitzondering. De website over reclame, marketing en media van het reclamevakblad Adformatie. De website dient als een ondersteuning, aanvulling en databron van de papieren uitgaven. Zo probeert Adformatie Online te voorzien in informatie die in de drukversie moeilijk of niet te vatten is, zoals database-gegevens, documentatie, directe actualiteit en informatie in beeld en geluid.
Maar er bestaan ook nog websites die op zich zelf staan. Die een doel hebben en artikelen produceren die niet al in een tijdschrift zijn gelezen maar voor het eerst op internet verschijnen. www.admanager.nl is hier een voorbeeld van. Een online vakblad, waarop vakinformatie te vinden is over marketing. Zonder je te hoeven abonneren, kan je artikelen en columns lezen die voor jou interessant zijn.
http://www.adformatie.nl/colofon/
http://www.admanager.nl/online/
Toekomst:
Mijn toekomst als redacteur zie ik op een redactie bij de televisie. Deze module heeft mij wel alert gemaakt op begrippen als User Generated Content. Wanneer dat echt een trend wordt in de televisiewereld hebben de redacteuren daar zeker wel rekening mee te houden. Er kan vroegtijdig worden ingespeeld op zulke trends en we weten nu in ieder geval wat ze inhouden.
